10 shlokas
- 1
हेतुर्धर्मात्सुखम् अधर्माद्दुःखं सुखाद्रागो दुःखाद्द्वेषस्ततश्च प्रयत्नस्तेन मनसा वाचा कायेन वा परिस्पन्दमानः परम् अनुगृह्णात्य् उपहन्ति वा
heturdharmātsukham adharmādduḥkhaṃ sukhādrāgo duḥkhāddveṣastataśca prayatnastena manasā vācā kāyena vā parispandamānaḥ param anugṛhṇāty upahanti vā
- 2
ततः पुनर्धर्माधर्मौ सुखदुःखे रागद्वेषाव् इति प्रवृत्तिम् इदं षडरं संसारचक्रम्
tataḥ punardharmādharmau sukhaduḥkhe rāgadveṣāv iti pravṛttim idaṃ ṣaḍaraṃ saṃsāracakram
- 3
अस्य च प्रतिक्षणम् आवर्तमानस्याविद्या नेत्री मूलं सर्वक्लेशानाम् इत्य् एष हेतुः
asya ca pratikṣaṇam āvartamānasyāvidyā netrī mūlaṃ sarvakleśānām ity eṣa hetuḥ
- 4
फलं तु यम् आश्रित्य यस्य प्रत्युत्पन्नता धर्मादेः न ह्य् अपूर्वोपजनः
phalaṃ tu yam āśritya yasya pratyutpannatā dharmādeḥ na hy apūrvopajanaḥ
- 5
मनस्तु साधिकारम् आश्रयो वासनानाम्
manastu sādhikāram āśrayo vāsanānām
- 6
न ह्य् अवसिताधिकारे मनसि निराश्रया वासनाः स्थातुम् उत्सहन्ते
na hy avasitādhikāre manasi nirāśrayā vāsanāḥ sthātum utsahante
- 7
यद् अभिमुखीभूतं वस्तु यां वासनां व्यनक्ति तस्यास्तद् आलम्बनम्
yad abhimukhībhūtaṃ vastu yāṃ vāsanāṃ vyanakti tasyāstad ālambanam
- 8
एवं हेतुफलाश्रयालम्बनैर् एतैः संगृहीताः सर्वा वासनाः
evaṃ hetuphalāśrayālambanair etaiḥ saṃgṛhītāḥ sarvā vāsanāḥ
- 9
एषाम् अभावे तत्संश्रयाणाम् अपि वासनानाम् अभावः
eṣām abhāve tatsaṃśrayāṇām api vāsanānām abhāvaḥ
- 10
नास्त्य् असतः संभवः न चास्ति सतो विनाश इति द्रव्यत्वेन सम्भवन्त्यः कथं निवर्तिष्यन्ते वासना इति
nāsty asataḥ saṃbhavaḥ na cāsti sato vināśa iti dravyatvena sambhavantyaḥ kathaṃ nivartiṣyante vāsanā iti

