2 shlokas
- 1
आरोगो भ्राजः पटरः पतङ्गः
स्वर्णरो ज्योतिषीमान्विभासः
ते अस्मै सर्वे दिवम् आतपन्ति
ऊर्जं दुहाना अनपस्फुरन्त इति
कश्यपो ऽष्टमः
स महामेरुं न जहाति
तस्यैषा भवति
यत्ते शिल्पं कश्यप रोचनावत्
इन्द्रियावत्पुष्कलं चित्रभानु
यस्मिन्त्सूर्या आर्पिताः सप्त साकम्
ārogo bhrājaḥ paṭaraḥ pataṅgaḥ
svarṇaro jyotiṣīmānvibhāsaḥ
te asmai sarve divam ātapanti
ūrjaṃ duhānā anapasphuranta iti
kaśyapo 'ṣṭamaḥ
sa mahāmeruṃ na jahāti
tasyaiṣā bhavati
yatte śilpaṃ kaśyapa rocanāvat
indriyāvatpuṣkalaṃ citrabhānu
yasmintsūryā ārpitāḥ sapta sākam
- 2
तस्मिन्राजानम् अधिविश्रयेमम् इति
ते अस्मै सर्वे कश्यपाज्ज्योतिर्लभन्ते
तान्त्सोमः कश्यपाद् अधिनिर्धमति
भ्रस्ताकर्मकृद् इवैवम्
प्राणो जीवानीन्द्रियजीवानि
शीर्षण्याः प्राणाः
सूर्या इत्य् आचार्याः
अपश्यम् अहम् एतान्त्सप्त सूर्यान् इति
पञ्चकर्णो वात्स्यायनः
सप्तकर्णश्च प्लाक्षिः
tasminrājānam adhiviśrayemam iti
te asmai sarve kaśyapājjyotirlabhante
tāntsomaḥ kaśyapād adhinirdhamati
bhrastākarmakṛd ivaivam
prāṇo jīvānīndriyajīvāni
śīrṣaṇyāḥ prāṇāḥ
sūryā ity ācāryāḥ
apaśyam aham etāntsapta sūryān iti
pañcakarṇo vātsyāyanaḥ
saptakarṇaśca plākṣiḥ

