229 shlokas
- 1
अर्चितः संस्मृतो ध्यातः कीर्तितः कथितः श्रुतः
यो ददात्य् अमृतत्वं हि स मां रक्षतु केशवः
arcitaḥ saṃsmṛto dhyātaḥ kīrtitaḥ kathitaḥ śrutaḥ
yo dadāty amṛtatvaṃ hi sa māṃ rakṣatu keśavaḥ
- 2
तापत्रयेण संतप्तं यद् एतद् अखिलं जगत्
वक्ष्यामि शान्तये ह्य् अस्य कृष्णामृतमहार्णवम्
tāpatrayeṇa saṃtaptaṃ yad etad akhilaṃ jagat
vakṣyāmi śāntaye hy asya kṛṣṇāmṛtamahārṇavam
- 3
ते नराः पशवो लोके किं तेषां जीवने फलम्
यैर्न लब्धा हरेर्दीक्षा नार्चितो वा जनार्दनः
te narāḥ paśavo loke kiṃ teṣāṃ jīvane phalam
yairna labdhā harerdīkṣā nārcito vā janārdanaḥ
- 4
संसारे ऽस्मिन्महाघोरे जन्मरोगभयाकुले
अयम् एको महाभागः पूज्यते यद् अधोक्षजः
saṃsāre 'sminmahāghore janmarogabhayākule
ayam eko mahābhāgaḥ pūjyate yad adhokṣajaḥ
- 5
स नाम सुकृती लोके कुलं तेन ह्य् अलंकृतम्
आधारः सर्वभूतानां येन विष्णुः प्रसादितः
sa nāma sukṛtī loke kulaṃ tena hy alaṃkṛtam
ādhāraḥ sarvabhūtānāṃ yena viṣṇuḥ prasāditaḥ
- 6
यज्ञानां तपसां चैव शुभानां चैव कर्मणाम्
तद्विशिष्टफलं नृणां सदैवाराधनं हरेः
yajñānāṃ tapasāṃ caiva śubhānāṃ caiva karmaṇām
tadviśiṣṭaphalaṃ nṛṇāṃ sadaivārādhanaṃ hareḥ
- 7
कलौ कलिमलध्वंसिसर्वपापहरं हरिम्
ये ऽर्चयन्ति नरा नित्यं ते ऽपि वन्द्या यथा हरिः
kalau kalimaladhvaṃsisarvapāpaharaṃ harim
ye 'rcayanti narā nityaṃ te 'pi vandyā yathā hariḥ
- 8
नास्ति श्रेयस्करं नृणां विष्णोर् आराधनान्मुने
युगे ऽस्मिंस्तामसे लोके सततं पूज्यते नृभिः
nāsti śreyaskaraṃ nṛṇāṃ viṣṇor ārādhanānmune
yuge 'smiṃstāmase loke satataṃ pūjyate nṛbhiḥ
- 9
अर्चिते सर्वदेवेशे शङ्खचक्रगदाधरे
अर्चिताः सर्वदेवाः स्युर्यतः सर्वगतो हरिः
arcite sarvadeveśe śaṅkhacakragadādhare
arcitāḥ sarvadevāḥ syuryataḥ sarvagato hariḥ
- 10
स्वर्चिते सर्वलोकेशे सुरासुरनमस्कृते
केशवे कंसकेशिघ्ने न याति नरकं नरः
svarcite sarvalokeśe surāsuranamaskṛte
keśave kaṃsakeśighne na yāti narakaṃ naraḥ
- 11
सकृद् अभ्यर्च्य गोविन्दं बिल्वपत्रेण मानवः
मुक्तिभागी निरातङ्की विष्णुलोके चिरं वसेत्
sakṛd abhyarcya govindaṃ bilvapatreṇa mānavaḥ
muktibhāgī nirātaṅkī viṣṇuloke ciraṃ vaset
- 12
सकृद् अभ्यर्चितो येन हेलया ऽपि नमस्कृतः
स याति परमं स्थानं यत्सुरैर् अपि दुर्लभम्
sakṛd abhyarcito yena helayā 'pi namaskṛtaḥ
sa yāti paramaṃ sthānaṃ yatsurair api durlabham
- 13
नारदः
समस्तलोकनाथस्य देवदेवस्य शार्ङ्गिणः
साक्षाद्भगवतो विष्णोः पूजनं जन्मनः फलम्
nāradaḥ
samastalokanāthasya devadevasya śārṅgiṇaḥ
sākṣādbhagavato viṣṇoḥ pūjanaṃ janmanaḥ phalam
- 14
पुलस्त्यः
भक्त्या दूर्वाङ्कुरैः पुंभिः पूजितः पुरुषोत्तमः
हरिर्ददाति हि फलं सर्वयज्ञैश्च दुर्लभम्
pulastyaḥ
bhaktyā dūrvāṅkuraiḥ puṃbhiḥ pūjitaḥ puruṣottamaḥ
harirdadāti hi phalaṃ sarvayajñaiśca durlabham
- 15
विधिना देवदेवेशः शङ्खचक्रधरो हरिः
फलं ददाति सुलभं सलिलेनापि पूजितः
vidhinā devadeveśaḥ śaṅkhacakradharo hariḥ
phalaṃ dadāti sulabhaṃ salilenāpi pūjitaḥ
- 16
नरके पच्यमानस्तु यमेन परिभाषितः
किं त्वया नार्चितो देवः केशवः क्लेशनाशनः
narake pacyamānastu yamena paribhāṣitaḥ
kiṃ tvayā nārcito devaḥ keśavaḥ kleśanāśanaḥ
- 17
धर्मः
नरसिंहो हृषीकेशः पुण्डरीकनिभेक्षणः
स्मरणान्मुक्तिदो नृणां स त्वया किं न पूजितः
dharmaḥ
narasiṃho hṛṣīkeśaḥ puṇḍarīkanibhekṣaṇaḥ
smaraṇānmuktido nṛṇāṃ sa tvayā kiṃ na pūjitaḥ
- 18
द्रव्याणाम् अप्य् अभावे तु सलिलेनापि पूजितः
यो ददाति स्वकं स्थानं स त्वया किं न पूजितः
dravyāṇām apy abhāve tu salilenāpi pūjitaḥ
yo dadāti svakaṃ sthānaṃ sa tvayā kiṃ na pūjitaḥ
- 19
गर्भस्थितामृता वा ऽपि मुषितास्ते सुदूषिताः
न प्राप्ता यैर्हरेर्दीक्षा सर्वदुःखविमोचनी
garbhasthitāmṛtā vā 'pi muṣitāste sudūṣitāḥ
na prāptā yairharerdīkṣā sarvaduḥkhavimocanī
- 20
मार्कण्डेयः
सकृद् अभ्यर्चितो येन देवदेवो जनार्दनः
यत्कृतं तत्कृतं तेन सम्प्राप्तं परमं पदम्
mārkaṇḍeyaḥ
sakṛd abhyarcito yena devadevo janārdanaḥ
yatkṛtaṃ tatkṛtaṃ tena samprāptaṃ paramaṃ padam
- 21
धर्मार्थकाममोक्षाणां नान्योपायस्तु विद्यते
सत्यं ब्रवीमि देवेश हृषीकेशार्चनाहते
dharmārthakāmamokṣāṇāṃ nānyopāyastu vidyate
satyaṃ bravīmi deveśa hṛṣīkeśārcanāhate
- 22
तस्य यज्ञवराहस्य विष्णोर् अमिततेजसः
प्रणामं ये ऽपि कुर्वन्ति तेषाम् अपि नमो नमः
tasya yajñavarāhasya viṣṇor amitatejasaḥ
praṇāmaṃ ye 'pi kurvanti teṣām api namo namaḥ
- 23
मरीचिः
अनाराधितगोविन्दैर्नरैः स्थानं नृपात्मज
न हि सम्प्राप्यते श्रेष्ठं तस्माद् आराधयाच्युतम्
marīciḥ
anārādhitagovindairnaraiḥ sthānaṃ nṛpātmaja
na hi samprāpyate śreṣṭhaṃ tasmād ārādhayācyutam
- 24
अत्रिः
परः पराणां पुरुषस्तुष्टो यस्य जनार्दनः
स चाप्नोत्य् अक्षयं स्थानम् एतत्सत्यं मयोदितम्
atriḥ
paraḥ parāṇāṃ puruṣastuṣṭo yasya janārdanaḥ
sa cāpnoty akṣayaṃ sthānam etatsatyaṃ mayoditam
- 25
अङ्गिराः
यस्यान्तः सर्वम् एवेदम् अच्युतस्याख्ययात्मनः
तम् आराधय गोविन्दं स्थानम् अग्र्यं यदीच्छसि
aṅgirāḥ
yasyāntaḥ sarvam evedam acyutasyākhyayātmanaḥ
tam ārādhaya govindaṃ sthānam agryaṃ yadīcchasi
- 26
पुलहः
परं ब्रह्म परं धाम यो ऽसौ ब्रह्म सनातनम्
तम् आराध्य हरिं याति मुक्तिम् अप्य् अतिदुर्लभाम्
pulahaḥ
paraṃ brahma paraṃ dhāma yo 'sau brahma sanātanam
tam ārādhya hariṃ yāti muktim apy atidurlabhām
- 27
ऐन्द्रम् इन्द्रः परं स्थानं यम् आराध्य जगत्पतिम्
प्राप यज्ञपतिं विष्णुं तम् आराधय सुव्रत
aindram indraḥ paraṃ sthānaṃ yam ārādhya jagatpatim
prāpa yajñapatiṃ viṣṇuṃ tam ārādhaya suvrata
- 28
प्राप्नोत्य् आराधिते विष्णौ मनसा यद्यद् इच्छति
त्रैलोक्यान्तर्गतं स्थानं किमु लोकोत्तरोत्तरान्
prāpnoty ārādhite viṣṇau manasā yadyad icchati
trailokyāntargataṃ sthānaṃ kimu lokottarottarān
- 29
ये स्मरन्ति सदा विष्णुं शङ्खचक्रगदाधरम्
सर्वपापविनिर्मुक्ताः परं ब्रह्म विशन्ति ते
ye smaranti sadā viṣṇuṃ śaṅkhacakragadādharam
sarvapāpavinirmuktāḥ paraṃ brahma viśanti te
- 30
ततो ऽनिरुद्धं देवेशं प्रद्युम्नं च ततः परम्
ततः संकर्षणं देवं वासुदेवं परात्परम्
tato 'niruddhaṃ deveśaṃ pradyumnaṃ ca tataḥ param
tataḥ saṃkarṣaṇaṃ devaṃ vāsudevaṃ parātparam

