البيت 9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥
النقحرة
sarvabhūtāni kaunteya prakṛtiṃ yānti māmikām |
kalpakṣaye punastāni kalpādau visṛjāmyaham ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
હે કૌંતેય, કલ્પના અંતે સર્વ પ્રાણીઓ મારી પ્રકૃતિમાં લીન થાય છે; કલ્પના આરંભે હું તેમને ફરી ઉત્પન્ન કરું છું.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
શ્રીકૃષ્ણ પાછલા અધ્યાયમાં વર્ણવેલાં વિશ્વચક્રો પર પાછા ફરે છે. કલ્પ, એટલે વિશ્વયુગ, ના અંતે સર્વ પ્રાણીઓ તેમની પ્રકૃતિ (પ્રકૃતિ)માં પાછાં ફરે છે. આગલા યુગના આરંભે તેઓ તેમને ફરી ઉત્પન્ન કરે છે. આ શ્લોક શ્રીકૃષ્ણને સર્જન અને પ્રલયનું શાસન કરનાર તરીકે મૂકે છે. ચક્રથી ખેંચાતાં પ્રાણીઓથી વિપરીત, તેઓ તેને શરૂ કરે છે. ચિત્ર વિશ્વના વિરાટ શ્વાસોચ્છ્વાસનું છે, જે આદિ કે અંત વિના ચાલુ રહે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08