البيت 9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
النقحرة
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
મારામાં મન રાખ, મારો ભક્ત બન, મારું યજન કર, મને નમસ્કાર કર. આ રીતે મારા પરાયણ થઈને પોતાને મારામાં જોડીને તું મને જ પામીશ.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
અધ્યાય સીધા આહ્વાન સાથે પૂરો થાય છે. શ્રીકૃષ્ણ અર્જુનને કહે છે કે મન તેમનામાં સ્થિર કર, તેમનો ભક્ત બન, તેમને યજ્ઞ અર્પણ કર અને તેમને નમ. આ રીતે શ્રીકૃષ્ણને પરમ ધ્યેય માનીને પોતાને તેમની સાથે જોડીને તે તેમને પામશે. આ શ્લોક મન, હૃદય, કર્મ અને દેહને ભક્તિના એક કાર્યમાં ભેગાં કરે છે. ગીતાના અંત નજીક તે લગભગ શબ્દશઃ દોહરાવાય છે, જે તેનું કેન્દ્રીય સ્થાન બતાવે છે. અધ્યાયના વિશ્વદર્શન પછી ઉપદેશ એક અંગત આમંત્રણ બને છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08