البيت 9.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥
النقحرة
mahātmānastu māṃ pārtha daivīṃ prakṛtimāśritāḥ |
bhajantyananyamanaso jñātvā bhūtādimavyayam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
କିନ୍ତୁ ହେ ପାର୍ଥ, ଦୈବୀ ପ୍ରକୃତିର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଅବିନାଶୀ ଆଦି ବୋଲି ଜାଣି ଅନନ୍ୟମନରେ ଭଜନ୍ତି।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ବିପରୀତରେ ମହାତ୍ମାମାନେ ଦୈବୀ ପ୍ରକୃତିର ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି। କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅବିନାଶୀ ଉତ୍ସ ବୋଲି ଜାଣି ସେମାନେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଆଡ଼କୁ ନ ମୁହାଁଇଥିବା ମନରେ ତାଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି। ଏଠାରେ ଦୈବୀ ପ୍ରକୃତିର ଅର୍ଥ ନମ୍ରତା, ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ସଦ୍ଗୁଣର ଏକ ପ୍ରବୃତ୍ତି, ଏବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଆସୁରୀ ପ୍ରବୃତ୍ତିର ବିପରୀତ। ପଦଟି ଚରିତ୍ର ଓ ଭକ୍ତିକୁ ଯୋଡ଼େ: ଯାହାଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ କୋମଳ ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହୋଇଯାଇଛି, ସେମାନେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ସବୁର ଉତ୍ସ ଆଡ଼କୁ ମୁହାଁନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଏକନିଷ୍ଠ ଉପାସନା ବୁଝାମଣାରୁ ପ୍ରବାହିତ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08