البيت 9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥
النقحرة
moghāśā moghakarmāṇo moghajñānā vicetasaḥ |
rākṣasīmāsurīṃ caiva prakṛtiṃ mohinīṃ śritāḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
વ્યર્થ આશાવાળા, વ્યર્થ કર્મવાળા, વ્યર્થ જ્ઞાનવાળા અને વિવેકહીન એવા તેઓ મોહમાં નાખનારી રાક્ષસી અને આસુરી પ્રકૃતિનો આશ્રય લે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
શ્રીકૃષ્ણ તેમની અવગણના કરનારાઓની સ્થિતિ વર્ણવે છે. તેમની આશાઓ, કર્મો અને જ્ઞાન બધાં વ્યર્થ છે, અને તેમનામાં વિવેક નથી. તેઓ મોહમાં નાખનારી પ્રકૃતિને વળગે છે, જેને રાક્ષસી અને આસુરી, એટલે દૈત્યસમ અને દાનવી, કહી છે. આ શબ્દો પ્રાણીઓના પ્રકાર નહીં, પણ ક્રૂરતા, અહંકાર અને સ્વેચ્છાચારની વૃત્તિઓ વર્ણવે છે. આ શ્લોક બતાવે છે કે દિવ્યને ન ઓળખવું જીવનના દરેક ભાગને અસર કરે છે, પ્રયત્ન અને સમજણને સ્થાયી અર્થથી ખાલી કરે છે. તે આગળ વર્ણવેલા મહાત્માઓ સાથે વિરોધ રચે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08