البيت 8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
النقحرة
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
అంత్యకాలంలో నన్నే స్మరిస్తూ దేహాన్ని విడిచి వెళ్ళేవాడు నా భావాన్ని పొందుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ఇప్పుడు కృష్ణుడు మరణ సమయం గురించిన ప్రశ్నకు సమాధానం ఇస్తున్నాడు. చివరి క్షణంలో తననే స్మరిస్తూ దేహాన్ని విడిచేవాడు తన స్థితిని చేరుకుంటాడు, దీనిలో ఏ సందేహమూ లేదు. ఈ వాగ్దానం సరళమైనదిగా కనిపిస్తుంది, కానీ తరువాతి శ్లోకాలు దాని లోతును చూపిస్తాయి: చివరి క్షణపు స్మరణ అకస్మాత్తుగా రాదు, జీవితమంతా అలవరచుకున్న మనోవైఖరి నుండే పుడుతుంది. నా భావం అనే మాటను సంప్రదాయాలు భగవంతునితో ఐక్యంగా గానీ, ఆయన సన్నిధిగా గానీ, ఆయన వంటి స్వభావంగా గానీ చదువుతాయి.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08