البيت 8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
النقحرة
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ਜੋ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਿਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਿਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਬਹੁਤ ਤਕੜਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਗਲੇ ਸਲੋਕ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਅੰਤਲੇ ਪਲ ਦੀ ਯਾਦ ਅਚਾਨਕ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਦਤ ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਉਹੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08