البيت 8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
النقحرة
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
અંતકાળે જે મને જ સ્મરણ કરતો દેહ છોડીને જાય છે, તે મારા ભાવને પામે છે; તેમાં કોઈ સંશય નથી.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
શ્રીકૃષ્ણ મૃત્યુ સમય વિશેના અર્જુનના પ્રશ્ન તરફ વળે છે. દેહ પાછળ છૂટતી વખતે જે માત્ર તેમનું સ્મરણ કરતો વિદાય લે છે, તે તેમના ભાવ, મદ્ભાવ, ને પામે છે. તેમાં કોઈ સંશય નથી. આ શ્લોક જીવનની અંતિમ ક્ષણ પર મોટું વજન મૂકે છે. છતાં, આગલા શ્લોકો સ્પષ્ટ કરે છે તેમ, એ ક્ષણ સંજોગની બાબત નથી. અંતે શું યાદ આવે છે તે વ્યક્તિ કેવી રીતે જીવી તેનાથી ઘડાય છે. આમ ઉપદેશ મૃત્યુની ઘડીને આખા જીવન સાથે જોડે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08