البيت 8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
النقحرة
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
অন্তকালত যিজনে কেৱল মোকেই স্মৰণ কৰি দেহ ত্যাগ কৰি প্ৰয়াণ কৰে, তেওঁ মোৰ ভাৱ লাভ কৰে; ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
কৃষ্ণ মৃত্যুৰ সময়ৰ বিষয়ে অৰ্জুনৰ প্ৰশ্নলৈ ঘূৰে। যিজনে দেহ এৰি যাওঁতে কেৱল তেওঁকেই স্মৰণ কৰি প্ৰয়াণ কৰে, তেওঁ তেওঁৰ ভাৱ, অৰ্থাৎ তেওঁৰ অৱস্থা লাভ কৰে। ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই। পদটোৱে জীৱনৰ শেষ মুহূৰ্তৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়ে। তথাপি পিছৰ পদবোৰে স্পষ্ট কৰে যে এই শেষ স্মৰণ হঠাতে নাহে; ই গোটেই জীৱনৰ অভ্যাসৰ ফল। শেষ মুহূৰ্তটো জীৱনৰ সাৰাংশৰ দৰে। অভ্যাসেই মূল।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08