البيت 8.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव ।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक्
स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥
النقحرة
prayāṇakāle manasā'calena
bhaktyā yukto yogabalena caiva |
bhruvormadhye prāṇamāveśya samyak
sa taṃ paraṃ puruṣamupaiti divyam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
உடலை விடும் நேரத்தில், அசையாத மனத்துடன், பக்தியிலும் யோக வலிமையிலும் இணைந்து, உயிர்மூச்சைப் புருவங்களுக்கு நடுவே முழுமையாக நிறுத்துபவன் அந்த மேலான தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறான்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
மரண நேரப் பயிற்சியுடன் வாக்கியம் நிறைவடைகிறது. உடலை விடும் தருணத்தில், அசையாத மனத்துடன், பக்தியில் இணைந்து, யோகத்தால் வலுப்பெற்று, ஒருவர் உயிர்மூச்சை (பிராணன்) புருவங்களுக்கு நடுவே முழுமையாக நிறுத்தி, அந்த மேலான தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறார். இங்கே பக்தியும் யோக நுட்பமும் இணைக்கப்படுகின்றன. சில மரபுகள் இதை நேரடியான யோக முறையாக வாசிக்கின்றன; வேறு சில, முழு உணர்வையும் ஒருமுகப்படுத்தி இறைவனில் நிலைநிறுத்துவதன் குறியீட்டு விவரிப்பாகக் காண்கின்றன. இரண்டிலும் ஒருமுகப்பட்ட மனமே மையம்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08