البيت 7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥
النقحرة
sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate |
labhate ca tataḥ kāmānmayaiva vihitānhi tān ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
તે શ્રદ્ધાથી યુક્ત થઈને તે તેની આરાધના કરે છે, અને તેનાથી પોતાની કામનાઓ પામે છે, જે ખરેખર મારા વડે જ નિર્ધારિત થયેલી હોય છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
એ શ્રદ્ધાથી યુક્ત ઉપાસક પસંદ કરેલા દેવતાનું સન્માન કરવા પ્રયત્ન કરે છે અને તેમની પાસેથી ઇચ્છેલી વસ્તુઓ પામે છે. છતાં શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે તે આપનાર તેઓ જ છે. આ શ્લોક ઉપાસનાની કાર્યપ્રણાલી બે બાજુથી સમજાવે છે. ઉપાસકની દૃષ્ટિએ દેવતા પ્રાર્થનાનો ઉત્તર આપે છે. ગીતાની વ્યાપક દૃષ્ટિએ દરેક ઉત્તર અંતે એક જ મૂળમાંથી આવે છે. આ દેવોને તુચ્છ નથી ગણતું, પણ તેમને શ્રીકૃષ્ણ ટકાવે છે તેવી એક જ વ્યવસ્થામાં મૂકે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08