البيت 6.32
आत्मौपम्येन सर्वत्र समं पश्यति योऽर्जुन ।
सुखं वा यदि वा दुःखं स योगी परमो मतः ॥
النقحرة
ātmaupamyena sarvatra samaṃ paśyati yo'rjuna |
sukhaṃ vā yadi vā duḥkhaṃ sa yogī paramo mataḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
हे अर्जुन, जसले आफ्नै उपमाले सबैतिर समान देख्छ, चाहे सुख होस् वा दुःख, उसलाई परम योगी मानिन्छ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
कृष्ण सर्वोच्च योगीको नैतिक मापदण्ड दिनुहुन्छ। यस्तो मानिसले अरू सबैलाई आत्मौपम्य, अर्थात् आफूसँगको तुलनाद्वारा देख्छ। आफ्नो लागि जे सुख वा दुःख हो, त्यसलाई ऊ अरूका लागि पनि सुख वा दुःख चिन्छ। श्लोकले एकत्वको दृष्टिलाई सहानुभूतिको सिद्धान्तमा बदल्छ: अरूले पनि आफूले जस्तै अनुभव गर्छन् भन्ने जानेर उनीहरूसँग त्यसैअनुसार व्यवहार गर्नु। यसले ध्यानको विवरणलाई व्यावहारिक करुणाको स्वरमा टुङ्ग्याउँछ, र भित्री बोधले अरूप्रतिको व्यवहारलाई रूपान्तरित गर्नुपर्छ भनी देखाउँछ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08