البيت 6.22
यं लब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः ।
यस्मिन्स्थितो न दुःखेन गुरुणापि विचाल्यते ॥
النقحرة
yaṃ labdhvā cāparaṃ lābhaṃ manyate nādhikaṃ tataḥ |
yasminsthito na duḥkhena guruṇāpi vicālyate ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
જેને પામીને તે બીજા કોઈ લાભને તેનાથી અધિક માનતો નથી, અને જેમાં સ્થિત થઈને ભારે દુઃખથી પણ વિચલિત થતો નથી,
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
વર્ણન વિસ્તરે છે. આ સ્થિતિ પામીને યોગી બીજા કોઈ લાભને મોટો માનતો નથી. તેમાં સ્થિર થઈને તે ભારે દુઃખથી પણ હચમચતો નથી. આ શ્લોક બે માનવ વૃત્તિઓને સંબોધે છે: હંમેશાં કંઈક વધુ ઇચ્છવું, અને દુર્ભાગ્યથી ઊથલી પડવું. યોગીની સ્થિતિ બંનેનો ઉત્તર છે. તે પૂર્ણ છે, તેથી કોઈ વધુ લાભ વધુ મૂલ્યવાન લાગતો નથી, અને તે સ્થિર છે, તેથી દુઃખ તેને ઉખેડી શકતું નથી. શોકમાં ડૂબેલા અર્જુન માટે, ઊથલાવી ન શકે તેવા દુઃખનું આ વચન સ્પષ્ટ બળ ધરાવે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08