البيت 6.13
समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं स्थिरः ।
सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् ॥
النقحرة
samaṃ kāyaśirogrīvaṃ dhārayannacalaṃ sthiraḥ |
samprekṣya nāsikāgraṃ svaṃ diśaścānavalokayan ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
શરીર, માથું અને ગરદનને સીધાં અને અચળ રાખીને, સ્થિર થઈને, પોતાની નાસિકાના અગ્રભાગ પર દૃષ્ટિ રાખીને અને બીજી દિશાઓમાં ન જોતાં,
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
શ્રીકૃષ્ણ આસન તરફ વળે છે. દેહ, માથું અને ગરદન એક સીધી રેખામાં, સ્થિર અને અચળ રખાય છે. દૃષ્ટિ નાકના અગ્રભાગ પર ટકે છે, અને આંખો કોઈ દિશામાં ભટકતી નથી. આનો અર્થ શબ્દશઃ નાક તરફ જોવું છે કે આંખો અર્ધી બંધ રાખીને નીચે તરફ વાળવી, તે વિશે ટીકાકારો જુદા પડે છે, પણ હેતુ સ્પષ્ટ છે: દૃષ્ટિ મનને બહાર ન ખેંચે. આ શ્લોક એક વાક્ય શરૂ કરે છે જે આગલા શ્લોકમાં ચાલુ રહે છે અને ધ્યાન કરનારનું સમગ્ર વર્ણન આપે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08