البيت 6.12
तत्रैकाग्रं मनः कृत्वा यतचित्तेन्द्रियक्रियः ।
उपविश्यासने युञ्ज्याद्योगमात्मविशुद्धये ॥
النقحرة
tatraikāgraṃ manaḥ kṛtvā yatacittendriyakriyaḥ |
upaviśyāsane yuñjyādyogamātmaviśuddhaye ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ਉੱਥੇ ਉਸ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੇ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਯੋਗੀ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੁਕਤੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਚ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਗਰਤਾ, ਭਾਵ ਮਨ ਦਾ ਇੱਕ-ਸਿਰਾ ਹੋਣਾ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਰਾਮ। ਧਿਆਨ ਮਨ ਦੀ ਮੈਲ ਧੋਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸਲ ਆਪਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਸਕੇ। ਗੀਤਾ ਇੱਥੇ ਵੀ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08