البيت 5.27
स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः ।
प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥
النقحرة
sparśānkṛtvā bahirbāhyāṃścakṣuścaivāntare bhruvoḥ |
prāṇāpānau samau kṛtvā nāsābhyantaracāriṇau ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ਬਾਹਰਲੇ ਸਪਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਹੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਸਮ ਕਰ ਕੇ,
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਧਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਅਭਿਆਸੀ ਬਾਹਰਲੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਕਦਮ ਸਰੀਰ, ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਹਨ। ਵਾਕ ਅਗਲੇ ਸਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08