البيت 5.21
बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम् ।
स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते ॥
النقحرة
bāhyasparśeṣvasaktātmā vindatyātmani yatsukham |
sa brahmayogayuktātmā sukhamakṣayamaśnute ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ബാഹ്യസ്പർശങ്ങളിൽ ആസക്തിയില്ലാത്ത ആത്മാവുള്ളവൻ ആത്മാവിലുള്ള സുഖം കണ്ടെത്തുന്നു. ബ്രഹ്മയോഗയുക്തനായ അവൻ അക്ഷയമായ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
കൃഷ്ണൻ വ്യത്യസ്തമായ ഒരുതരം സുഖത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. സാധാരണസുഖം ബാഹ്യസ്പർശത്തിൽ, ബാഹ്യവിഷയങ്ങളുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തിൽ, നിന്നു വരുന്നു. ഇവയിൽ ആസക്തിയില്ലാത്തവൻ ആത്മാവിനുള്ളിൽ (ആത്മാവ്) ഒരു സുഖം കണ്ടെത്തുന്നു. യോഗത്തിലൂടെ ബ്രഹ്മവുമായി ചേർന്ന അങ്ങനെയുള്ളവൻ അക്ഷയസുഖം, ക്ഷയിക്കാത്ത ആനന്ദം, അനുഭവിക്കുന്നു. സുഖം ത്യജിക്കാനല്ല, നശ്വരമായതിൽനിന്ന് ശാശ്വതമായതിലേക്ക് അതിന്റെ ഉറവിടം മാറ്റാനാണ് ഗീത ക്ഷണിക്കുന്നത്.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08