البيت 4.7
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम् ॥
النقحرة
yadā yadā hi dharmasya glānirbhavati bhārata |
abhyutthānamadharmasya tadātmānaṃ sṛjāmyaham ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
பரதகுலத்தோனே, எப்போதெல்லாம் தர்மம் தளர்ந்து அதர்மம் தலையெடுக்கிறதோ, அப்போதெல்லாம் நான் என்னைத் தோற்றுவித்துக்கொள்கிறேன்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
கீதையின் மிகப் புகழ்பெற்ற சுலோகங்களில் இதுவும் ஒன்று. எப்போதெல்லாம் தர்மம் தளர்ந்து, ஒழுங்கின்மையும் தீமையுமான அதர்மம் வலுப்பெறுகிறதோ, அப்போதெல்லாம் தாம் வெளிப்படுவதாகக் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். உலகில் தெய்வத்தின் இறங்குதலான அவதாரம் என்ற கருத்து இங்கே தன் செம்மையான வடிவைப் பெறுகிறது. தெய்வம் உலகிலிருந்து விலகி நிற்பதில்லை; அறம் தேவைப்படும்போது அது நேரடியாகத் தலையிடுகிறது. இருள் சூழும் காலங்களிலும் நம்பிக்கைக்கு இடம் உண்டு என்பதை இச்சுலோகம் உறுதியளிக்கிறது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08