البيت 4.40
अज्ञश्चाश्रद्दधानश्च संशयात्मा विनश्यति ।
नायं लोकोऽस्ति न परो न सुखं संशयात्मनः ॥
النقحرة
ajñaścāśraddadhānaśca saṃśayātmā vinaśyati |
nāyaṃ loko'sti na paro na sukhaṃ saṃśayātmanaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
પણ અજ્ઞાની, શ્રદ્ધા વિનાનો અને સંશયી મનુષ્ય નાશ પામે છે. સંશયી માટે ન આ લોક છે, ન પરલોક, ન સુખ.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
શ્રીકૃષ્ણ વિરુદ્ધ સ્થિતિ વર્ણવે છે. જેની પાસે જ્ઞાન નથી, શ્રદ્ધા નથી અને જે સંશયથી ભરેલો છે તે નષ્ટ થાય છે. સંશયાત્મા, એટલે જેનો સ્વભાવ જ સંશય બની ગયો છે, તેને માટે અહીં કે પરલોકમાં સુખ નથી. આ શ્લોક પ્રામાણિક પ્રશ્ન પૂછવાને વખોડતો નથી, જેની શ્રીકૃષ્ણે અધ્યાયમાં અગાઉ પ્રશંસા કરી, પણ એવા કોરી ખાતા સંશયને વખોડે છે જે કોઈ પ્રતિબદ્ધતા કે કર્મને અટકાવે. રણભૂમિ પર અર્જુનનું થંભી જવું પોતે આવા સંશયનું રૂપ છે. શ્રીકૃષ્ણ ચેતવે છે કે એ સ્થિતિમાં રહેવાથી કોઈને મદદ થતી નથી.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08