البيت 3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥
النقحرة
yastvātmaratireva syādātmatṛptaśca mānavaḥ |
ātmanyeva ca santuṣṭastasya kāryaṃ na vidyate ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
પણ જે મનુષ્ય આત્મામાં જ રમે છે, આત્મામાં જ તૃપ્ત છે અને આત્મામાં જ સંતુષ્ટ છે, તેને માટે કોઈ કર્તવ્ય રહેતું નથી.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
હવે શ્રીકૃષ્ણ એક અપવાદ કરે છે. જે આત્મા (આત્મા)માં આનંદ પામે છે, ત્યાં જ તૃપ્તિ પામે છે અને અંદર સંપૂર્ણ સંતુષ્ટ છે, તેને હવે કોઈ કર્તવ્ય બાકી નથી. આવી વ્યક્તિને કર્મથી મેળવવાનું કશું રહેતું નથી. આ શ્લોક આત્મસાક્ષાત્કાર પામેલાની સ્થિતિ વર્ણવે છે, જેના પર આદાનપ્રદાનનું ચક્ર હવે બંધન મૂકતું નથી. કેટલીક પરંપરાઓ આને સાક્ષાત્કારીના સંન્યાસનું સમર્થન માને છે; બીજી ભાર મૂકે છે કે, આગલા શ્લોકો બતાવે છે તેમ, આવી વ્યક્તિ પણ બીજાઓના કલ્યાણ માટે કર્મ કરતી રહે છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08