البيت 2.8
न हि प्रपश्यामि ममापनुद्याद्
यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम् ।
अवाप्य भूमावसपत्नमृद्धं
राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम् ॥
النقحرة
na hi prapaśyāmi mamāpanudyād
yacchokamucchoṣaṇamindriyāṇām |
avāpya bhūmāvasapatnamṛddhaṃ
rājyaṃ surāṇāmapi cādhipatyam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ପୃଥିବୀରେ ନିଷ୍କଣ୍ଟକ ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଆଧିପତ୍ୟ ପାଇଲେ ବି, ମୋ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଶୁଖାଇଦେଉଥିବା ଏହି ଶୋକ କିସରେ ଦୂର ହେବ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ଅର୍ଜୁନ ବୁଝାନ୍ତି କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଦରକାର। ତାଙ୍କ ଶୋକ ଏତେ ଗଭୀର ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶୁଖିଯାଏ, ଆଉ କୌଣସି ବାହ୍ୟ ଲାଭ ତାହାର ଔଷଧ ହେବ ବୋଲି ସେ କଳ୍ପନା କରିପାରୁନାହାନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ରାଜ୍ୟ ନୁହେଁ, ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ ବି ନୁହେଁ। ପଦଟି ବିଜୟର ସାଧାରଣ ପୁରସ୍କାରକୁ ସମାଧାନ ଭାବରେ ଖାରଜ କରେ। କୃଷ୍ଣ ଯାହା ଦେବେ ତାହାକୁ ଶୋକକୁ ହିଁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବାକୁ ହେବ, ଶକ୍ତିର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିରେ ଧ୍ୟାନ ଭଙ୍ଗାଇ ନୁହେଁ। ଏହା ଅଧ୍ୟାୟର ଦିଗ ସ୍ଥିର କରେ: ଉତ୍ତର ଜିତିବା ବିଷୟରେ ନୁହେଁ, ବୁଝାମଣା ଓ ଆନ୍ତରିକ ସ୍ଥିରତା ବିଷୟରେ ହେବ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08