البيت 2.8
न हि प्रपश्यामि ममापनुद्याद्
यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम् ।
अवाप्य भूमावसपत्नमृद्धं
राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम् ॥
النقحرة
na hi prapaśyāmi mamāpanudyād
yacchokamucchoṣaṇamindriyāṇām |
avāpya bhūmāvasapatnamṛddhaṃ
rājyaṃ surāṇāmapi cādhipatyam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ઇન્દ્રિયોને સૂકવી નાખતા આ શોકને દૂર કરી શકે એવું કંઈ મને દેખાતું નથી, ભલે મને પૃથ્વી પર નિષ્કંટક સમૃદ્ધ રાજ્ય મળે કે દેવો પરનું આધિપત્ય પણ મળે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
અર્જુન સમજાવે છે કે તેને ગુરુની જરૂર કેમ છે. તેનો શોક એટલો ઊંડો છે કે તે ઇન્દ્રિયોને સૂકવી નાખે છે, અને તે કોઈ બાહ્ય લાભની કલ્પના કરી શકતો નથી જે તેને મટાડે, ન પૃથ્વીનું અજોડ રાજ્ય, ન દેવો પરનું શાસન. આ શ્લોક વિજયનાં સામાન્ય ફળોને ઉકેલ તરીકે બાકાત રાખે છે. શ્રીકૃષ્ણ જે આપશે તે સત્તાનાં વચનોથી ધ્યાન બીજે વાળવાને બદલે શોકને જ સંબોધશે. આથી અધ્યાયની દિશા નક્કી થાય છે: ઉત્તર જીતવા વિશે નહીં, સમજણ અને આંતરિક સ્થિરતા વિશે હશે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08