البيت 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥
النقحرة
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme
śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
పిరికితనం అనే దోషంతో నా స్వభావమే దెబ్బతిన్నది, ధర్మం విషయంలో నా మనసు గందరగోళంలో ఉంది. నిజంగా ఏది మేలో నిశ్చయంగా చెప్పమని నిన్ను అడుగుతున్నాను. నేను నీ శిష్యుడను; నిన్ను శరణు పొందాను; నాకు బోధించు.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ప్రారంభ దృశ్యంలో ఇదే మలుపు. అర్జునుడు తన స్థితిని తానే నిర్ధారిస్తాడు: అతని స్వభావాన్ని కార్పణ్యం (కార్పణ్య), ఆత్మదైన్యం లేదా సంకుచితత్వం ఆక్రమించింది; ధర్మం, అంటే సరైన ప్రవర్తనా మార్గం విషయంలో అతని మనసు అయోమయంలో ఉంది. అతను ఓదార్పు కాదు, నిజమైన శ్రేయస్సు (శ్రేయస్) కోరుతాడు, అదీ నిశ్చయంగా చెప్పమని. తర్వాత అధికారికంగా శిష్యుడై శరణు పొందుతాడు. ఈ క్షణం నుండి సంభాషణ మిత్రుల మధ్య వాదన కాక గురుశిష్యుల బోధగా మారుతుంది.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08