البيت 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥
النقحرة
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme
śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
منهنجي فطرت ڪمزوريءَ جي عيب سان مارجي وئي آهي ۽ منهنجو من ڌرم بابت مونجهاري ۾ آهي. آءٌ توکان پڇان ٿو: مون کي پڪ سان ٻڌاءِ ته ڇا سچ ۾ ڀلو آهي. آءٌ تنهنجو شاگرد آهيان، تنهنجي پناهه ۾ آيو آهيان؛ مون کي سيکار.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
هي آيت گيتا جو هڪ اهم موڙ آهي. ارجن پهريون ڀيرو مڃي ٿو ته هو پاڻ فيصلو نٿو ڪري سگهي ۽ سندس من ڌرم بابت مونجهاري ۾ آهي. هو ڪرشن کي دوست ۽ رٿ هلائيندڙ نه، پر استاد طور قبول ڪري ٿو ۽ پاڻ کي سندس شاگرد ۽ پناهه وٺندڙ سڏي ٿو. پراڻي روايت ۾ سچو علم تڏهن ئي ڏنو ويندو هو جڏهن شاگرد پاڻ نماڻائيءَ سان پڇي. هن گذارش سان گيتا جي تعليم جو دروازو کلي ٿو. ارجن ڪنهن عارضي حل جي نه، پر حقيقي ڀلائيءَ جي ڳولا ڪري ٿو.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08