البيت 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥
النقحرة
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme
śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ਕਾਇਰਤਾ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਕਿ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਲਾ ਕੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚੇਲਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਮੋੜ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਦੀ ਆਪ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਉਸਦਾ ਸੁਭਾਅ ਕਾਰਪਣਯ, ਭਾਵ ਆਤਮਿਕ ਗ਼ਰੀਬੀ ਜਾਂ ਛੋਟੇਪਣ, ਨਾਲ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਧਰਮ, ਭਾਵ ਸਹੀ ਆਚਰਣ, ਬਾਰੇ ਉਲਝਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਲਾਸਾ ਨਹੀਂ, ਪੱਕੀ ਸੇਧ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੇਯ, ਭਾਵ ਅਸਲ ਭਲਾਈ, ਕੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੇਲਾ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਗੁਰੂ-ਚੇਲੇ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਅਸਲ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08