البيت 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥
النقحرة
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme
śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ಕಾರ್ಪಣ್ಯದೋಷದಿಂದ ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವವೇ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದಿದೆ, ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದೆ. ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ನನಗೆ ಬೋಧಿಸು.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ಆರಂಭದ ದೃಶ್ಯದ ತಿರುವು ಇದು. ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ: ಕಾರ್ಪಣ್ಯ (ಕಾರ್ಪಣ್ಯ), ಅಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಬಡತನ ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮೀರಿಸಿದೆ; ಧರ್ಮ, ಅಂದರೆ ಸರಿಯಾದ ನಡೆ ಯಾವುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದೆ. ಅವನು ಸಾಂತ್ವನವನ್ನಲ್ಲ, ನಿಜವಾದ ಒಳಿತನ್ನು (ಶ್ರೇಯಸ್) ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತ ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯ ಸಂಬಂಧ ಗುರು ಶಿಷ್ಯರ ಸಂಬಂಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಗೀತೆಯ ಬೋಧನೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08