البيت 2.64
रागद्वेषविमुक्तैस्तु विषयानिन्द्रियैश्चरन् ।
आत्मवश्यैर्विधेयात्मा प्रसादमधिगच्छति ॥
النقحرة
rāgadveṣavimuktaistu viṣayānindriyaiścaran |
ātmavaśyairvidheyātmā prasādamadhigacchati ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମସଂଯତ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଗ ଦ୍ୱେଷରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ନିଜ ବଶରେ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ବିଷୟ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରି ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଆନ୍ତି।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
କୃଷ୍ଣ ଏବେ ବିପରୀତ ପଥ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଆତ୍ମସଂଯତ ବ୍ୟକ୍ତି ଆକର୍ଷଣ ଓ ବିକର୍ଷଣରୁ ମୁକ୍ତ, ନିଜ ବଶରେ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହ ବିଷୟ ମଧ୍ୟରେ ଚଳନ୍ତି। ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରସାଦ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରସନ୍ନତା ବା ସ୍ୱଚ୍ଛତା ପାଆନ୍ତି। ପଦଟି ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ଆଦର୍ଶ ଜଗତରୁ ପଳାୟନ ନୁହେଁ। ଜ୍ଞାନୀ ତଥାପି ବିଷୟ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରନ୍ତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପସନ୍ଦ ଅପସନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଠେଲି ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ସନ୍ତୁଳିତ ସମ୍ପୃକ୍ତି ହିଁ ଶାନ୍ତି ଆଣେ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08