البيت 2.62
ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते ।
सङ्गात्सञ्जायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥
النقحرة
dhyāyato viṣayānpuṃsaḥ saṅgasteṣūpajāyate |
saṅgātsañjāyate kāmaḥ kāmātkrodho'bhijāyate ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
புலன்பொருள்களைப் பற்றியே நினைக்கும் மனிதனுக்கு அவற்றில் பற்று உண்டாகிறது; பற்றிலிருந்து ஆசை பிறக்கிறது, ஆசையிலிருந்து சினம் தோன்றுகிறது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
இந்தச் சுலோகமும் அடுத்ததும் படிப்படியாக அழிவுக்கு இட்டுச் செல்லும் காரணங்களின் சங்கிலியை விவரிக்கின்றன. ஒருவர் எண்ணத்தில் மீண்டும் மீண்டும் பொருள்களைப் பற்றி நினைக்கும்போது அவற்றில் பற்று (ஸங்கம்) உண்டாகிறது. பற்றிலிருந்து ஆசை (காமம்) பிறக்கிறது; ஆசை தடைப்படும்போது சினம் (க்ரோதம்) எழுகிறது. பிரச்சினையின் தொடக்கத்தைச் செயலில் அல்ல, திரும்பத் திரும்ப நினைப்பதிலேயே இந்தச் சுலோகம் காண்கிறது. நாம் எதை நினைக்கிறோமோ அதுவே நம் விருப்பமாகிறது; நிறைவேறாத விருப்பம் சினமாக மாறுகிறது. மனத்தைப் பற்றிய இந்தப் பகுப்பாய்வு இன்றும் வியக்கத்தக்க அளவில் பொருத்தமானது. இதைப் புரிந்துகொண்டவர் சினம் வருவதற்கு முன்பே அதன் வேரைக் கண்டறிய முடியும்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08