البيت 2.61
तानि सर्वाणि संयम्य युक्त आसीत मत्परः ।
वशे हि यस्येन्द्रियाणि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥
النقحرة
tāni sarvāṇi saṃyamya yukta āsīta matparaḥ |
vaśe hi yasyendriyāṇi tasya prajñā pratiṣṭhitā ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
તે સર્વને વશ કરીને યોગયુક્ત થઈ મારામાં પરાયણ થઈને બેસવું જોઈએ. જેની ઇન્દ્રિયો વશમાં છે તેની બુદ્ધિ સ્થિર છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
શ્રીકૃષ્ણ ઉપાય આપે છે. સર્વ ઇન્દ્રિયોને સંયમમાં રાખીને, શિસ્તબદ્ધ (યુક્ત) થઈને અને તેમને પરમ માનીને, મત્પર થઈને, બેસવું. અધ્યાયમાં પહેલી વાર શ્રીકૃષ્ણ પોતાને સાધનાના કેન્દ્ર તરીકે દર્શાવે છે. પરંપરાઓ આને જુદી રીતે સમજે છે, સાકાર ઈશ્વર પ્રત્યે ભક્તિ તરીકે અથવા શ્રીકૃષ્ણ જે પરમ સત્યના પ્રતીક છે તેના પર એકાગ્રતા તરીકે. સૌ સંમત છે કે ઉચ્ચ કેન્દ્ર મનને ઠરવામાં મદદ કરે છે. જેની ઇન્દ્રિયો વશમાં છે તેની પ્રજ્ઞા સ્થિર છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08