البيت 2.5
गुरूनहत्वा हि महानुभावान्
श्रेयो भोक्तुं भैक्ष्यमपीह लोके ।
हत्वार्थकामांस्तु गुरूनिहैव
भुञ्जीय भोगान् रुधिरप्रदिग्धान् ॥
النقحرة
gurūnahatvā hi mahānubhāvān
śreyo bhoktuṃ bhaikṣyamapīha loke |
hatvārthakāmāṃstu gurūnihaiva
bhuñjīya bhogān rudhirapradigdhān ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
இந்த மகான்களான குருமார்களைக் கொல்வதைவிட இவ்வுலகில் பிச்சை எடுத்து வாழ்வதே மேல். தங்கள் நலனை நாடுபவர்களாக இருந்தாலும் இவர்களைக் கொன்றால், இங்கு நான் அனுபவிக்கும் இன்பங்கள் அனைத்தும் இரத்தம் தோய்ந்தவையாகும்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
மகான்களான குருமார்களைக் கொன்று வாழ்வதைவிடப் பிச்சை எடுத்து வாழ்வதே மேல் என்று அர்ஜுனன் வாதிடுகிறான். பிச்சை எடுப்பது துறவிகளின் வழி, அரச குல வீரனின் வழி அல்ல; எனவே அவன் தன் வாழ்க்கை நிலை முழுவதையும் துறக்கத் தயாராக இருக்கிறான். பெரியவர்கள் செல்வத்தின் மீதான ஆசையால் கௌரவர்கள் பக்கம் சென்றதை அவன் ஒப்புக்கொள்கிறான்; ஆயினும் அவர்களின் மரணத்தால் கிடைக்கும் எந்த இன்பமும் இரத்தத்தில் தோய்ந்ததாகவே அவனுக்குத் தோன்றுகிறது. வெற்றியைக் கற்பனை செய்து பார்த்து அதைத் தாங்க முடியாததாக அவன் உணர்கிறான். அவனுடைய அறவுணர்வு எவ்வளவு ஆழமாக ஈடுபட்டுள்ளது என்பதையும், அவன் இந்தப் போரை வெறும் அரசியல் கணக்காகப் பார்க்கவில்லை என்பதையும் இந்தச் சுலோகம் வெளிப்படுத்துகிறது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08