البيت 2.49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय ।
बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥
النقحرة
dūreṇa hyavaraṃ karma buddhiyogāddhanañjaya |
buddhau śaraṇamanviccha kṛpaṇāḥ phalahetavaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ଫଳ ପାଇଁ କରାଯାଉଥିବା କର୍ମ ବୁଦ୍ଧିଯୋଗଠାରୁ ବହୁତ ନିମ୍ନ। ବୁଦ୍ଧିର ଶରଣ ନିଅ; ଫଳ ପାଇଁ କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକେ କୃପଣ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
କୃଷ୍ଣ ଫଳର ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଳିତ କର୍ମକୁ ବୁଦ୍ଧିଯୋଗ, ଅର୍ଥାତ୍ ବୁଝାମଣାର ଯୋଗ ସହ ତୁଳନା କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମଟି ବହୁତ ନିମ୍ନ। ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିର ଶରଣ ନେବାକୁ କୁହନ୍ତି, ଆଉ କେବଳ ଫଳ ପାଇଁ କର୍ମ କରୁଥିବାଙ୍କୁ କୃପଣ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦୟନୀୟ ବା ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣମନା କୁହନ୍ତି। ଶବ୍ଦଟି ଅଧ୍ୟାୟର ଆରମ୍ଭରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣନା ମନେ ପକାଏ, ଯେଉଁଠି ସେ କାର୍ପଣ୍ୟ ବା ମନର ଦୈନ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ। ପଦଟି କୋମଳ ଭାବରେ ସୂଚାଏ ଯେ ସେହି ଅବସ୍ଥାର ଔଷଧ ଜଣେ କାହିଁକି କର୍ମ କରେ ତାହାର ସ୍ପଷ୍ଟତର ବୁଝାମଣାରେ ଅଛି।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08