البيت 2.49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय ।
बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥
النقحرة
dūreṇa hyavaraṃ karma buddhiyogāddhanañjaya |
buddhau śaraṇamanviccha kṛpaṇāḥ phalahetavaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
हे धनंजय, फल आस्तै कीता गेदा कर्म बुद्धियोग थमां मता हीन ऐ। बुद्धि दी शरण लै; फल आस्तै कर्म करने आह्ले बिचारे न।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
श्रीकृष्ण नतीजें दी चाह् कन्नै कीते गेदे कर्म दा बुद्धियोग, यानी समझ दे योग, कन्नै फर्क दस्सदे न। पैह्ला बड़ा हीन ऐ। ओह् अर्जुन गी बुद्धि दी शरण लैने गी आखदे न, ते सिर्फ नतीजें आस्तै कम्म करने आह्लें गी कृपण, यानी बिचारे जां तंग मनै आह्ले, आखदे न। एह् शब्द अध्याय दी शुरुआत च अर्जुन दे अपने बखान दा चेता करांदा ऐ, जित्थें उनें आपूं गी कार्पण्य दे बस्स दस्सेआ हा। हून उसी इस हालत थमां निकलने दा रस्ता दस्सेआ जा करदा ऐ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08