البيت 2.27
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च ।
तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
النقحرة
jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca |
tasmādaparihārye'rthe na tvaṃ śocitumarhasi ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
किनभने जन्मेकाको मृत्यु निश्चित छ, र मरेकाको जन्म निश्चित छ। त्यसैले टार्न नसकिने कुरामा तिमीले शोक गर्नुहुँदैन।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
तर्क सरल र सार्वभौम छ। जन्मेका सबैको मृत्यु निश्चित छ, र बन्ने-बिग्रने चक्रभित्र मर्ने सबैको जन्म निश्चित छ। टार्न नसकिने कुरा शोकको उपयुक्त विषय होइन। श्लोकले हानिको पीडालाई अस्वीकार गर्दैन; यसले अर्जुनलाई देख्न भन्छ कि उनको निराशाले प्राकृतिक नियमलाई व्यक्तिगत विपत्ति ठानिरहेको छ। पुनर्जन्म मानौँ वा नमानौँ, यो बुँदा टिक्छ, जसले यसलाई कृष्णको उत्तरका आध्यात्मिक र व्यावहारिक भागबीचको पुल बनाउँछ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08