البيت 2.27
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च ।
तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
النقحرة
jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca |
tasmādaparihārye'rthe na tvaṃ śocitumarhasi ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ജനിച്ചവന് മരണം നിശ്ചയം; മരിച്ചവന് ജന്മവും നിശ്ചയം. അതിനാൽ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത കാര്യത്തിൽ നീ ദുഃഖിക്കരുത്.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
യുക്തി ലളിതവും സാർവ്വത്രികവുമാണ്. ജനിച്ച എല്ലാറ്റിനും മരണം നിശ്ചയം; ഭവചക്രത്തിനുള്ളിൽ മരിക്കുന്നതിനു ജന്മവും നിശ്ചയം. ഒഴിവാക്കാനാവാത്തത് ദുഃഖത്തിന് ഉചിതമായ വിഷയമല്ല. നഷ്ടത്തിന്റെ വേദനയെ ഈ ശ്ലോകം നിഷേധിക്കുന്നില്ല; ഒരു പ്രകൃതിനിയമത്തെ വ്യക്തിപരമായ ദുരന്തമായാണ് തന്റെ നിരാശ കാണുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അത് അർജുനനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പുനർജന്മം അംഗീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഈ ആശയം നിലനിൽക്കുന്നു; അതിനാൽ കൃഷ്ണന്റെ മറുപടിയിലെ ദാർശനികഭാഗത്തിനും പ്രായോഗികഭാഗത്തിനും ഇടയിലെ പാലമാണിത്.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08