البيت 2.27
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च ।
तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
النقحرة
jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca |
tasmādaparihārye'rthe na tvaṃ śocitumarhasi ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
কিয়নো যি জন্মে তাৰ মৃত্যু নিশ্চিত, আৰু যি মৰে তাৰ জন্ম নিশ্চিত। সেয়েহে যি অনিবাৰ্য, তাৰ বাবে তুমি শোক কৰা উচিত নহয়।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
যুক্তিটো সহজ আৰু সাৰ্বজনীন। যিয়ে জন্মে তাৰ মৃত্যু নিশ্চিত, আৰু হৈ উঠাৰ চক্ৰত যিয়ে মৰে তাৰ জন্ম নিশ্চিত। যিটো এৰাব নোৱাৰি, সেয়া শোকৰ উপযুক্ত বিষয় নহয়। পদটোৱে হেৰুৱাৰ দুখ অস্বীকাৰ নকৰে; ই অৰ্জুনক বুজিবলৈ কয় যে তেওঁৰ হতাশাই এক প্ৰাকৃতিক নিয়মক ব্যক্তিগত বিপৰ্যয় হিচাপে লৈছে। মৃত্যুৰ নিশ্চয়তাই দুখক নাইকিয়া নকৰে, কিন্তু তাক এক বহল প্ৰসংগত স্থাপন কৰে। এই নিয়ম সকলো জীৱৰ ওপৰত সমানে প্ৰযোজ্য।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08