البيت 2.26
अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् ।
तथापि त्वं महाबाहो नैवं शोचितुमर्हसि ॥
النقحرة
atha cainaṃ nityajātaṃ nityaṃ vā manyase mṛtam |
tathāpi tvaṃ mahābāho naivaṃ śocitumarhasi ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
અને જો તું આને નિત્ય જન્મનારો અને નિત્ય મરનારો માને, તોપણ હે મહાબાહુ, તારે આ રીતે શોક ન કરવો જોઈએ.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
હવે શ્રીકૃષ્ણ જીવન વિશેની એક જુદી દૃષ્ટિ પર વિચાર કરે છે, કદાચ એ લોકોની દૃષ્ટિ જે સનાતન આત્માને સ્વીકારતા નથી. ધારો કે આત્મા સતત જન્મે છે અને સતત મરે છે. તોપણ અર્જુને આ રીતે શોક ન કરવો જોઈએ. આ દલીલ ઉદાર છે: અર્જુન જે ભૂમિ પર ઊભો હોય ત્યાં તે તેને મળે છે. આપણામાં કંઈક સનાતન છે એમ માનીએ કે જીવનને જન્મ-મરણનો સતત પ્રવાહ માનીએ, અનિવાર્ય માટેનો અતિશય શોક તોપણ અસ્થાને છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08