البيت 2.25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते ।
तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥
النقحرة
avyakto'yamacintyo'yamavikāryo'yamucyate |
tasmādevaṃ viditvainaṃ nānuśocitumarhasi ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
இது வெளிப்படாதது, சிந்தனைக்கு எட்டாதது, மாற்றமற்றது என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆகவே இதை இவ்வாறு அறிந்து நீ வருந்தக்கூடாது.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
கிருஷ்ணர் இன்னும் மூன்று பண்புகளைச் சேர்க்கிறார்: ஆத்மா வெளிப்படாதது (அவ்யக்தம்), சிந்தனைக்கு எட்டாதது (அசிந்த்யம்), மாற்றமற்றது. பொருள்களைப் பார்ப்பது போல அதைப் பார்க்க முடியாது; கருத்துகளைப் பற்றுவது போல அதைப் பற்ற முடியாது. இந்தச் சித்திரத்தை முன்வைத்த பின், அர்ஜுனன் வருந்துவதற்குக் காரணமில்லை என்று கிருஷ்ணர் முடிக்கிறார். ஆத்மாவின் இயல்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட முதல் வாத வரிசை இங்கே நிறைவடைகிறது. அடுத்த சுலோகங்களில் கிருஷ்ணர் அணுகுமுறையை மாற்றி, சாதாரணப் பார்வையிலும் துயரம் பொருத்தமற்றது என்று வாதிடுகிறார். ஒரே முடிவுக்குப் பல பாதைகளில் வருவது அவரது கற்பித்தல் முறை.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08