البيت 2.25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते ।
तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥
النقحرة
avyakto'yamacintyo'yamavikāryo'yamucyate |
tasmādevaṃ viditvainaṃ nānuśocitumarhasi ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ଏହାକୁ ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଓ ଅବିକାରୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତେଣୁ ଏହାକୁ ଏପରି ଜାଣି ତୁମେ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
କୃଷ୍ଣ ଆଉ ତିନି ବର୍ଣ୍ଣନା ଯୋଗ କରନ୍ତି: ଆତ୍ମା ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଚିନ୍ତାର ଅତୀତ ବା ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ବା ଅବିକାରୀ। ବସ୍ତୁ ପରି ଏହାକୁ ଦେଖିହୁଏ ନାହିଁ, ଧାରଣା ପରି ଧରିହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଚିତ୍ର ଦେଇସାରି କୃଷ୍ଣ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କରନ୍ତି ଯେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଶୋକ କରିବାର କାରଣ ନାହିଁ। ଏହା ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ ଉପରେ ଆଧାରିତ ପ୍ରଥମ ଯୁକ୍ତିଧାରା ଶେଷ କରେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦରେ କୃଷ୍ଣ ପଦ୍ଧତି ବଦଳାନ୍ତି ଓ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ ଏକ ସାଧାରଣ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବି ଶୋକ ଅନୁଚିତ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08