البيت 2.21
वेदाविनाशिनं नित्यं य एनमजमव्ययम् ।
कथं स पुरुषः पार्थ कं घातयति हन्ति कम् ॥
النقحرة
vedāvināśinaṃ nityaṃ ya enamajamavyayam |
kathaṃ sa puruṣaḥ pārtha kaṃ ghātayati hanti kam ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
हे पार्था, जो याला अविनाशी, नित्य, अजन्मा आणि अव्यय जाणतो, तो पुरुष कोणाला कसा मारू शकतो, किंवा कोणाला मारवू शकतो?
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
आत्म्याचे स्वरूप सांगितल्यानंतर कृष्ण त्याचा परिणाम सांगतो. जो खरोखर हे जाणतो, त्याच्या दृष्टीने मारणे आणि मारवणे या कल्पनाच निरर्थक ठरतात. अर्जुनाला वाटत होते की तो वध करणार आहे आणि त्यामुळे पाप लागेल. पण जो ज्ञानी आहे, तो स्वतःला कर्ता मानत नाही आणि दुसऱ्याला नष्ट होणारा मानत नाही. हा श्लोक कर्तृत्वभावाच्या प्रश्नाला स्पर्श करतो, जो पुढे गीतेत विस्ताराने येतो. येथे प्रश्न तात्त्विक आहे: ज्ञानाच्या पातळीवरून पाहिले तर हिंसा आणि वध यांचा अर्थच बदलतो.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08