البيت 2.19
य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् ।
उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥
النقحرة
ya enaṃ vetti hantāraṃ yaścainaṃ manyate hatam |
ubhau tau na vijānīto nāyaṃ hanti na hanyate ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
இதைக் கொல்பவன் என்று நினைப்பவனும், இது கொல்லப்பட்டது என்று எண்ணுபவனும் இருவருமே உண்மையை அறியவில்லை. இது கொல்வதுமில்லை, கொல்லப்படுவதுமில்லை.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
அர்ஜுனனைக் கலக்கும் இரு எண்ணங்களைக் கிருஷ்ணர் எடுத்துக்கொள்கிறார்: ஒருவரைக் கொல்பவர் என்று நினைப்பது, ஒருவரைக் கொல்லப்பட்டவர் என்று நினைப்பது. இரண்டுமே ஆத்மாவை (ஆத்மன்) புரிந்துகொள்ளவில்லை; ஆத்மா கொல்வதுமில்லை, கொல்லப்படுவதுமில்லை. உடலுக்குத் தீங்கு இல்லை என்றோ செயல்களுக்கு விளைவு இல்லை என்றோ இந்தச் சுலோகம் சொல்லவில்லை; சரியான செயல் பற்றிக் கீதை பின்னர் விரிவாகப் பேசுகிறது. ஒருவரின் ஆழமான அடையாளம் கொலை என்ற நிகழ்வுக்கு அப்பால் உள்ளது என்பதே இங்கே கருத்து. ஆத்மாவை ஆயுதம் தொடக்கூடிய பொருளாக நினைப்பதிலிருந்தே அர்ஜுனனின் அச்சம் எழுகிறது. அந்தத் தவறான எண்ணத்தைக் களைவதே இந்தச் சுலோகத்தின் நோக்கம்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08