البيت 2.19
य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् ।
उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥
النقحرة
ya enaṃ vetti hantāraṃ yaścainaṃ manyate hatam |
ubhau tau na vijānīto nāyaṃ hanti na hanyate ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ଯିଏ ଏହାକୁ ମାରୁଥିବା ବୋଲି ଭାବେ, ଆଉ ଯିଏ ଏହାକୁ ମରିଥିବା ବୋଲି ଭାବେ, ଦୁହେଁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ମାରେ ନାହିଁ, ମରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଉଥିବା ଦୁଇ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି: କାହାକୁ ହତ୍ୟାକାରୀ ଭାବରେ ଓ କାହାକୁ ହତ ଭାବରେ ଦେଖିବା। ସେ କୁହନ୍ତି, ଦୁହେଁ ଆତ୍ମାକୁ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି, ଯାହା ମାରେ ନାହିଁ କି ମରେ ନାହିଁ। ପଦଟି ଦାବି କରେ ନାହିଁ ଯେ ଶରୀରର କ୍ଷତି ହୁଏ ନାହିଁ ବା କର୍ମର ପରିଣାମ ନାହିଁ; ପରେ ଗୀତା କିପରି କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ ସେଥିପ୍ରତି ଯତ୍ନର ସହ ଧ୍ୟାନ ଦିଏ। ଏହାର କଥା ହେଲା ମଣିଷର ଗଭୀରତମ ପରିଚୟ ହତ୍ୟାର ଘଟଣାର ବାହାରେ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଆତଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁପାରୁଥିବା ବସ୍ତୁ ଭାବିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08