البيت 2.18
अन्तवन्त इमे देहा नित्यस्योक्ताः शरीरिणः ।
अनाशिनोऽप्रमेयस्य तस्माद्युध्यस्व भारत ॥
النقحرة
antavanta ime dehā nityasyoktāḥ śarīriṇaḥ |
anāśino'prameyasya tasmādyudhyasva bhārata ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
നിത്യനും നാശരഹിതനും അളവറ്റവനുമായ ദേഹിയുടെ ഈ ദേഹങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നവയാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഭാരതാ, യുദ്ധം ചെയ്യുക.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ഈ ശ്ലോകം ഒരു വ്യത്യാസം വരയ്ക്കുന്നു: ദേഹങ്ങൾക്ക് അവസാനമുണ്ട്; ദേഹിയോ നിത്യനും നാശരഹിതനും അളവിനപ്പുറമുള്ളവനുമാണ്. അതിൽനിന്ന് കൃഷ്ണൻ നേരിട്ടുള്ള നിഗമനം എടുക്കുന്നു: അതിനാൽ യുദ്ധം ചെയ്യുക. ആധുനികവായനക്കാരനെ ഈ ചാട്ടം അമ്പരപ്പിച്ചേക്കാം. കൃഷ്ണൻ ഹിംസയെ പുകഴ്ത്തുകയല്ല; ഈ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുന്നത് യഥാർത്ഥവ്യക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്ന, അർജുനന്റെ നിഷേധത്തിനു പിന്നിലെ ഒരു പ്രത്യേക കാരണം നീക്കുകയാണ്. കർത്തവ്യത്തെയും കർമ്മത്തോടുള്ള ശരിയായ മനോഭാവത്തെയും ആധാരമാക്കി പിന്നീടുള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ മറ്റു കാരണങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു; അതിനാൽ ഈ വാദം പലതിലൊന്നു മാത്രമാണ്.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08