البيت 2.12
न त्वेवाहं जातु नासं न त्वं नेमे जनाधिपाः ।
न चैव न भविष्यामः सर्वे वयमतः परम् ॥
النقحرة
na tvevāhaṃ jātu nāsaṃ na tvaṃ neme janādhipāḥ |
na caiva na bhaviṣyāmaḥ sarve vayamataḥ param ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
असा कोणताही काळ नव्हता जेव्हा मी नव्हतो, तू नव्हतास, किंवा हे राजे नव्हते; आणि यापुढेही आपल्यापैकी कोणी कधीच नसणार असे होणार नाही.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
कृष्ण अस्तित्वाच्या नित्यत्वाचा पहिला सिद्धांत मांडतो. मी, तू आणि हे सर्व राजे भूतकाळात होतो आणि भविष्यातही असू. शरीरे जन्मतात आणि मरतात, पण त्यांच्यातील चैतन्य सदैव असते. या श्लोकातील बहुवचन लक्षणीय आहे: आपण सर्व. यावरून विविध परंपरांनी वेगवेगळे निष्कर्ष काढले आहेत. काही म्हणतात की हे अनेक आत्म्यांचे वैयक्तिक नित्यत्व दाखवते, तर काही म्हणतात की हे व्यावहारिक भाषेत सांगितलेले एकाच सत्याचे नित्यत्व आहे. दोन्ही वाचनांत संदेश एकच: मृत्यू हा अंत नाही.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08