البيت 2.10
तमुवाच हृषीकेशः प्रहसन्निव भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये विषीदन्तमिदं वचः ॥
النقحرة
tamuvāca hṛṣīkeśaḥ prahasanniva bhārata |
senayorubhayormadhye viṣīdantamidaṃ vacaḥ ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
பரத குலத்தவனே, அப்போது இரு படைகளுக்கும் நடுவே மனம் தளர்ந்திருந்தவனிடம் ரிஷிகேசன் புன்னகைப்பது போல இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
இரு படைகளுக்கும் நடுவே, மனம் தளர்ந்த அர்ஜுனனிடம் கிருஷ்ணர் புன்னகைப்பது போலப் பேசினார் என்று சஞ்சயன் சொல்கிறார். இடம் முக்கியமானது: உபதேசம் மோதலிலிருந்து விலகிய தனிமையில் அல்ல, மோதலின் நடுமையத்திலேயே அளிக்கப்படுகிறது. இந்த மெல்லிய புன்னகைக்குப் பல பொருள்கள் கொள்ளப்படுகின்றன: அன்பு, நெருக்கடியிலும் அமைதி, அல்லது பரந்த பார்வையில் அர்ஜுனனின் துயரம் வேறுவிதமாகத் தெரிகிறது என்ற குறிப்பு. எதுவாயினும், இது தொனியின் மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது; கண்டனத்திலிருந்து உபதேசத்துக்குச் செல்கிறது. போர்க்களத்தின் நடுவே அளிக்கப்படும் இந்த உபதேசம், வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகளுக்கு நடுவிலேயே ஞானம் தேவைப்படுகிறது என்பதை உணர்த்துகிறது. வாசகரும் அந்த மையத்தில் நிற்கும் அர்ஜுனனுடன் தன்னை அடையாளம் காணலாம்.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08