البيت 17.28
अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् ।
असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥
النقحرة
aśraddhayā hutaṃ dattaṃ tapastaptaṃ kṛtaṃ ca yat |
asadityucyate pārtha na ca tatpretya no iha ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ହେ ପାର୍ଥ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ଯାହା ହୋମ କରାଯାଏ, ଦିଆଯାଏ, କରାଯାଏ ବା ଯେଉଁ ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ, ତାହାକୁ ଅସତ୍ କୁହାଯାଏ; ତାହା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କି ଏଠାରେ କୌଣସି କାମର ନୁହେଁ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
କୃଷ୍ଣ ଏକ ଚେତାବନୀ ସହ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ କରନ୍ତି। ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ଯାହା ଅର୍ପିତ, ଦିଆଯାଏ ବା କରାଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁ ତପସ୍ୟା ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ, ତାହାକୁ ଅସତ୍, ଅସତ୍ୟ ବା ମୂଲ୍ୟହୀନ କୁହାଯାଏ। ଏହା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କି ଏହି ଜୀବନରେ କୌଣସି ଫଳ ଦିଏ ନାହିଁ। ଏହା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପ୍ରଶ୍ନର ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ଉତ୍ତର: ଶ୍ରଦ୍ଧା ସାଧନାର ମୂଲ୍ୟ ସ୍ଥିର କରେ। ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା କର୍ମକାଣ୍ଡର ସଠିକତା ଶୂନ୍ୟ, ଆଉ ସତ୍ତ୍ୱରେ ଗଢ଼ା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସାଧନାକୁ ତାର ମୂଲ୍ୟ ଦିଏ। ଏହିପରି ଅଧ୍ୟାୟ ଯେଉଁଠି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସେଠାରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭୂମିକାରେ ଶେଷ ହୁଏ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08