السنسكريتية

देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।

ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥

17.14

النقحرة

devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam |

brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate ||

بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3

الترجمة

देवता, ब्राह्मण, गुरु (यहाँ 'गुरु' शब्द से माता, पिता, आचार्य और वृद्ध एवं अपने से जो किसी प्रकार भी बड़े हों, उन सबको समझना चाहिए।) और ज्ञानीजनों का पूजन, पवित्रता, सरलता, ब्रह्मचर्य और अहिंसा- यह शरीर- सम्बन्धी तप कहा जाता है

من جدول المالك · +1 أخرى

كلمة بكلمة

بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08

الشرح

अब श्रीकृष्ण तप को तीन रूपों में समझाते हैं: शरीर का, वाणी का और मन का। शरीर के तप में देवताओं, द्विजों, गुरुओं और ज्ञानियों का सम्मान, पवित्रता, सरलता, ब्रह्मचर्य और अहिंसा आते हैं। तप की यह धारणा कोमल और नैतिक है, अध्याय में पहले आलोचित कठोर आत्म-पीड़न से बिल्कुल भिन्न। यहाँ शरीर का अनुशासन शरीर को दण्ड देना नहीं, बल्कि आदरपूर्ण, स्वच्छ और किसी को हानि न पहुँचाने वाला जीवन है।

بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08