البيت 17.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥
النقحرة
devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam |
brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
દેવો, દ્વિજો, ગુરુઓ અને જ્ઞાનીઓની પૂજા, પવિત્રતા, સરળતા, બ્રહ્મચર્ય અને અહિંસા, આ શરીરનું તપ કહેવાય છે.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
કૃષ્ણ હવે તપને ત્રણ સ્વરૂપમાં સમજાવે છે: શરીરનું, વાણીનું અને મનનું. શરીરના તપમાં દેવો, દ્વિજો, ગુરુઓ અને જ્ઞાનીઓનો આદર, શુદ્ધતા, સરળતા, બ્રહ્મચર્ય અને અહિંસાનો સમાવેશ થાય છે. નોંધપાત્ર છે કે અહીં તપ શરીરને કષ્ટ આપવું નથી, જેની આગળ નિંદા થઈ હતી. તે શરીરનો યોગ્ય ઉપયોગ છે: આદરપૂર્ણ વર્તન, સંયમ અને કોઈને હાનિ ન પહોંચાડવી. સાચું તપ શિસ્ત છે, આત્મપીડન નહીં.
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08