البيت 16.14
असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥
النقحرة
asau mayā hataḥ śatrurhaniṣye cāparānapi |
īśvaro'hamahaṃ bhogī siddho'haṃ balavānsukhī ||
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
الترجمة
ସେହି ଶତ୍ରୁକୁ ମୁଁ ମାରିଲି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମାରିବି। ମୁଁ ଈଶ୍ୱର, ମୁଁ ଭୋଗୀ, ମୁଁ ସିଦ୍ଧ, ବଳବାନ ଓ ସୁଖୀ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
الشرح
ସ୍ୱଗତୋକ୍ତି ଧନରୁ ଅନ୍ୟ ଉପରେ କ୍ଷମତା ଆଡ଼କୁ ଯାଏ। ଜଣେ ଶତ୍ରୁ ମରିସାରିଛି ଓ ଆହୁରି ମରିବେ। ତା ପରେ ଦମ୍ଭର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଆସେ: ମୁଁ ଈଶ୍ୱର, ଭୋଗୀ, ସଫଳ, ବଳବାନ ଓ ସୁଖୀ। ଗୀତା ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱର ଶବ୍ଦକୁ ଏଠାରେ ଅହଂ ନିଜ ପାଇଁ ଦାବି କରେ। ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଶ୍ଳୋକର ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ହତ୍ୟା ସହଜରେ ଗର୍ବର କାରଣ ହୋଇପାରେ, ଆଉ ଏହା ସଂଳାପ ଆରମ୍ଭର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛା ସହ ବୈପରୀତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
بقلم Sanskrit System · مسودة آلية · claude-opus-5-5 · 2026-11-08